Strona główna » FIAT GROUP » FIAT » FIAT 500
DANE TECHNICZNE : FIAT 500
ROK PRODUKCJI : 1957 -1975
SILNIK : R2
POJ. SILNIKA : 499 CM3
MOC : 13,24 KW – 18 KM
PRĘDKOŚĆ MAX : 95 KM/H
PRZYŚPIESZENIE 0-100 KM/H : –
SKALA : 1:43
PRODUCENT MODELU : De Agostini ( Kolekcja Kultowe Auta PRL-u – nr 166 )
RYS HISTORYCZNY : samochód osobowy klasy aut najmniejszych produkowany przez włoski koncern motoryzacyjny FIAT w latach 1957–1975. Fiat 500 zaprezentowany 2 lipca 1957 roku w Turynie jest następcą modelu Topolino. Prace projektowe pod wodzą Dante Giacosy trwały od 1955 roku. W 1957 roku rozpoczęto także eksport pojazdu do Stanów Zjednoczonych. Wersja przeznaczona na rynek amerykański wyróżniała się większymi reflektorami. W 1958 roku zaprezentowano wersję 500 Sport wyposażoną w silnik o mocy 21,5 KM. Jesienią 1960 roku unowocześniony model 500 D otrzymał silnik o zwiększonej do 499 cm³ pojemności skokowej oraz mocy 17,5 KM. Od pierwszej wersji pojazdu auto wyróżniało się także m.in. składaną tylną kanapą oraz krótszym, składanym dachem, który przestał obejmować tylną szybę. Kierunkowskazy przeniesione zostały pod reflektory przednie, a w ich miejscu zastosowano małe – dodatkowe. W tym samym roku wprowadzona została wersja kombi pojazdu oferowana pod nazwą 500 Giardiniera. Wyróżniała się zwiększonym rozstawem osi. W marcu 1965 roku w modelu 500 F przeniesiono zawiasy na przednią krawędź drzwi, wzmocniono sprzęgło oraz przekładnię główną. W 1966 roku produkcję wersji 500 Giardiniera przeniesiono do zakładów Autobianchi, gdzie kontynuowana była aż do 1977 roku. We wrześniu 1968 roku wprowadzono do sprzedaży najbardziej luksusową wersję 500 Lusso, która wyposażona została w zderzaki z charakterystycznym pałąkiem oraz chromowane elementy nadwozia. W 1972 roku do produkcji wprowadzono wariant 500 R. Pojazd wyposażono w silnik o pojemności 594 cm³ pochodzący z następcy pojazdu – modelu Fiat 126. Rozwijał on moc 18 KM. Zastosowano także identyczne jak w modelu 126 felgi oraz nowy, poziomy emblemat. Produkcję pojazdu zakończono 1 sierpnia 1975 roku po wyprodukowaniu łącznie 3 432 226 egzemplarzy Fiata 500. W 2007 roku z okazji 50. rocznicy istnienia modelu 500, wprowadzono do produkcji nowoczesną wersję pojazdu – model 500 (2007), który kształtem nawiązuje do protoplasty.
OPIS : FIAT 500
Auto otrzymało płócienny dach odsuwany do tyłu oraz drzwi otwierane pod wiatr . Nazwa 500 zaczerpnięta została od pojemności skokowej, dwucylindrowego silnika benzynowego, chłodzonego powietrzem, wynoszącej niecałe 500 cm³ (dokładnie 479 cm³). Początkowo moc silnika wynosiła 13,5 KM, a dostępna była przy 4000 obr./min. Moment obrotowy silnika wynosił 27,5 Nm przy 2500 obr./min. Po trzech miesiącach produkcji moc zwiększono do 15 KM. Pierwsze egzemplarze pojazdu wyróżniały się dużym emblematem marki zdobiącym przód nadwozia oraz kierunkowskazami w narożnikach w kształcie kropelki. Mimo wszystkich wynikających z konstrukcji minusów (ciasnota, wibracje, hałas) Fiat 500 ma moim zdaniem więcej plusów. Pierwszy z nich to oczywiście wrażenia z jazdy, nie bez znaczenia jest też prostota konstrukcji, która umożliwia samodzielną obsługę i naprawy – jeśli tylko macie jakieś doświadczenia z eksploatacją Fiata 126p, to „pięćsetka” nie będzie stanowiła dla was większej tajemnicy. Oczywiście, ze względu na wartość i właściwości jezdne tego samochodu jazda nim na co dzień raczej odpada. Z punktu widzenia kolekcjonera najcenniejsze są oczywiście auta z początku produkcji, z wlotami powietrza pod reflektorami. Rodzynek to wersja Sport, z 21,5-konnym silnikiem i bez rolowanego dachu – paradoksalnie „pięćsetki” bez tego udogodnienia są droższe, bo było ich bardzo mało. Nikt już dziś we Włoszech o tym nie pamięta (a może nie chce pamiętać?), że gdy w 1957 roku zaprezentowano Fiata Nuovę 500 (samochód nazwano tak, by odróżnić go od poprzednika – Fiata 500 Topolino), Włosi wcale nie wpadli w zachwyt. Powód był dość prosty – auto okazało się za słabe (pierwsze 500-tki rozwijały moc zaledwie 13,5 KM, co pozwalało na rozpędzenie ich do 85 km/h) i za drogie w porównaniu z produkowaną już od dwóch lat, większą i bardziej komfortową 600-tką. Sprzedaż pierwszej serii nie spełniła oczekiwań producenta. Dlatego już jesienią 1957 roku podczas salonu w Turynie zaprezentowano wersję z mocniejszym silnikiem (15 KM), a kilka miesięcy później obniżono cenę. Klientom, którzy kupili pierwsze auta, zwrócono różnicę – czy dziś którykolwiek koncern motoryzacyjny zdecydowałby się na taki gest? Fiat 500 był aż do bólu prosty. Przednie zawieszenie wersji N (tak oznaczono pierwszą serię 500-tek) opierało się na poprzecznym resorze i trójkątnych wahaczach. Z przodu auta umieszczono też zbiornik paliwa i koło zapasowe – w efekcie na bagaże nie pozostało zbyt wiele miejsca. Z tyłu zastosowano wahacze skośne i sprężyny. Ponieważ rozstaw osi wynosił zaledwie 1840 mm, na wszelkich nierównościach auto niemiłosiernie podskakiwało. Obsługa niezsynchronizowanej, 4-biegowej skrzyni wymagała wprawy, a malutki, 2-cylindrowy silniczek, chłodzony powietrzem z tłokami na jednym wykorbieniu, powodował duże wibracje i ogromny hałas. Za wentylację wnętrza w największym stopniu odpowiadał składany, ciągnący się aż do wlotu powietrza do silnika płócienny dach (późniejsze egzemplarze mają wycięcie dachu tylko do tylnej szyby).
Wersje :
Economica (1957 – 1960)
Normale (1957 – 1960)
Sport (1957 – 1960)
500 D (1960 – 1965)
500 Giardiniera (1960 – 1975)
500 F (1965 – 1973)
500 Lusso (1968 – 1972)
500 R (1972 – 1975)