Strona główna » FIAT GROUP » FIAT » FIAT 127
DANE TECHNICZNE : FIAT 127
ROK PRODUKCJI : 1971 -1995
SILNIK : R4
POJ. SILNIKA : 903 CM3
MOC : 34,57 kW – 47 KM
PRĘDKOŚĆ MAX : 140 KM/H
PRZYŚPIESZENIE 0-100 KM/H : 17s
SKALA : 1:43
PRODUCENT MODELU : IXO/ALTAYA
RYS HISTORYCZNY : samochód osobowy klasy aut miejskich produkowany przez włoski koncern motoryzacyjny FIAT w latach 1971–1995. Samochód został po raz pierwszy oficjalnie zaprezentowany w marcu 1971 roku jako następca tylno-silnikowego modelu 850. W konstrukcji pojazdu wykorzystanych zostało wiele podzespołów pochodzących z modelu Autobianchi A112, którego produkcję rozpoczęto w 1969 roku. W 1972 roku gamę nadwoziową pojazdu poszerzono o wersję 3-drzwiowego hatchbacka. W tym samym roku rozpoczęto także produkcję pojazdu w hiszpańskich zakładach Seata w Barcelonie pod nazwą SEAT 127. W 1974 roku wprowadzona została wersja Special charakteryzująca się bogatszym wyposażeniem. W maju 1977 roku przeprowadzona została pierwsza modernizacja pojazdu. Od 1978 roku dostępna była także usportowiona wersja Sport. W 1980 roku gamę nadwoziową pojazdu poszerzono o wersję 5-drzwiowego hatchbacka, który został opracowany i wyprodukowany w Hiszpanii. Pod koniec tego samego roku do produkcji wprowadzona został wersja kombi o nazwie 127 Panorama. Wiosną 1981 roku gamę jednostek napędowych powiększono o wolnossący silnik wysokoprężny o pojemności 1.3 l . Oficjalnie pojazd zastąpiony został w Europie przez model Uno w 1983 roku. Jego produkcję kontynuowano w Ameryce Południowej do 1995 roku. W sierpniu 1973 r. rozpoczęto montaż Fiata 127 w polskich zakładach FSO pod oznaczeniem Polski Fiat 127p. W 1972 roku pojazd wybrany został Europejskim Samochodem Roku, wyprzedzając na podium Renault 15/17 oraz Mercedesa 350 SL
OPIS : FIAT 127
Z modelu Autobianchi przejęty został cały układ napędowy oraz zespół podwozia. Nadwozie pojazdu zaprojektowane zostało całkowicie od nowa. Początkowo pojazd oferowany był wyłącznie jako 2-drzwiowy fastback. Do napędu pojazdu służył czterocylindrowy silnik benzynowy o pojemności 0.9 l, który przekazywał moc na przednie koła za pomocą 4-biegowej ręcznej skrzyni biegów. W maju 1977 roku przeprowadzona została pierwsza modernizacja pojazdu. Wprowadzony został m.in. nowy pas przedni pojazdu i pokrywa silnika, zastosowane zostały większe zderzaki wykonane z tworzywa sztucznego, z tyłu pojazdu poszerzono drzwi oraz powiększono lampy. We wnętrzu pojazdu zmieniony został wystrój deski rozdzielczej, a oprócz silnika 0.9 l wprowadzono nowy silnik o pojemności 1.05 l, dostarczany przez brazylijskie zakłady Fiata. Na początku 1982 roku zaprezentowano pojazd po drugiej modernizacji. Całkowicie zmieniono wygląd przedniej części pojazdu. Zastosowano zupełnie nowy pas przedni w który wkomponowane zostały większe reflektory, większa atrapa chłodnicy oraz zupełnie nowe zderzaki. W czasie, gdy Fiat na początku lat siedemdziesiątych wprowadzał do produkcji model 127, był to bardzo nowocześnie skonstruowany pojazd. Dość powiedzieć, że jego poprzednik Fiat 850 miał jednostkę umieszczoną z tyłu i napęd przekazywany na tylne koła, tymczasem w nowym modelu moment obrotowy z silnika umieszczonego pod przednią maską przekazywany był na koła przedniej osi. Niestety, ta nowoczesna konstrukcja miała jedną poważną wadę: szybko rdzewiała. Korozja atakuje przede wszystkim ranty drzwi, ramki szyb oraz podłogę, ale także pozostałe elementy karoserii. Z tego powodu do dziś pozostało niewiele całych egzemplarzy. Gaźnikowy silnik o mocy 48 KM nie jest, jak na dzisiejsze czasy, ani dynamiczny, ani oszczędny. W mieście spalanie wynosi około 9 l/100 km. Powyżej 80 km/h jednostka staje się głośna. Skromnie wykończone wnętrze ozdobiono drewnianymi okleinami. Jak na samochód z początku lat siedemdziesiątych przestronność wnętrza okazuje się zadowalająca. Początkowo dostęp do bagażnika był ograniczony, bo otwierała się tylko wąska klapa. Po roku wprowadzono też wersję z unoszoną dużą klapą, a od 1977 r. miały taką wszystkie modele 127. Prezentując model 127, Fiat pokazał, że koncepcja tego pojazdu jest bardzo nowoczesna – silnik umieszczony poprzecznie z przodu, napęd na przednie koła, tylna klapa chroniąca dostęp do bagażnika, niższa masa oraz prosta stylistyka. Jak się później okazało, była to jedna z ostatnich na wiele lat rewolucji, na jakie zdecydowała się włoska firma. Warto przy okazji przypomnieć, że ten model był przez chwilę montowany w warszawskiej FSO i sprzedawany jako Polski Fiat 127p. We włoskim maluchu podróżuje się na niezbyt wygodnych fotelach, siedząc przed płasko ustawioną kierownicą i starając się jednocześnie bezbłędnie trafić w odpowiedni pedał. Wnętrze jest wystarczająco przestronne, ale to, czym 127 może zaimponować rywalom, to kufer. Mieści się w nim aż 365 l ładunku! To nie tylko lepiej w porównaniu z autami z epoki 127, lecz także więcej niż w niejednym dzisiejszym pojeździe tej wielkości. Fiat 127 rzeczywiście miał wiele atutów świadczących o tym, że było to całkiem udane auto – klarowny design, sportowe właściwości jezdne oraz nowoczesna budowa. Nawet jeśli silnikowi brakuje trochę dynamiki, nie jest to w stanie znacząco zmienić charakteru pojazdu.