DANE TECHNICZNE : Warszawa 203 TAXI

ROK PRODUKCJI : 1965 -1967

SILNIK : R4 OHV S21

POJ. SILNIKA : 2120 CM3

MOC : 51,48 KW – 70 KM

PRĘDKOŚĆ MAX : 130 KM/H

PRZYŚPIESZENIE 0-100 KM/H : ok 30s

SKALA :  1:43

PRODUCENT  MODELU : De Agostini  ( Kolekcja Kultowe Auta PRL-u – wydanie specjalne nr 225 )

RYS HISTORYCZNY  : Na przełomie lat 50. i 60. sylwetka nadwozia Warszawy była już anachroniczna i postanowiono poddać samochód zasadniczej modernizacji. Po ostatecznych pracach konstrukcyjnych w sierpniu 1964 wprowadzono do produkcji Warszawę 203 z silnikiem górnozaworowym S-21 a w  czerwcu 1965 podczas Międzynarodowych Targów Poznańskich zaprezentowany został model Warszawa 203T. W 1968 po proteście firmy Peugeot oznaczenia modeli zmieniono z 203/204 na 223 i 224 – miała ona zastrzeżone stosowanie trzycyfrowych oznaczeń z zerem w środku. W latach 1966, 1968 oraz 1969 samochód, jak i proces produkcji poddawano modernizacjom, co pozwoliło na osiągnięcie poziomu produkcji na poziomie 15 000-18 000 sztuk rocznie. Od 1970 w samochodzie montowano czterobiegową w pełni zsynchronizowaną ręczną skrzynię biegów z dźwignią zamontowaną w podłodze. Tak wyposażone egzemplarze trafiały głównie na eksport (rynek kolumbijski), w późniejszym czasie zostały one zaadaptowane do samochodów Żuk . Mimo to, równocześnie montowano skrzynie trzybiegowe. Produkcję zakończono 30 marca 1973.

OPIS  : Warszawa 203 TAXI

Wersja ta skonstruowana została przez fabrykę ze względu na częste wykorzystywanie różnych odmian Warszawy w roli taksówki. Zmiany nadwozia w stosunku do wersji standardowej ograniczone zostały do zastosowania bagażnika dachowego oraz podświetlanego sygnalizatora „TAXI”. We wnętrzu zamiast trzyosobowej przedniej kanapy znajdowały się dwa indywidualne fotele, z czego oparcie siedzenia pasażera było składane, dzięki czemu możliwe było umieszczenie na nim dodatkowych bagaży. Przestrzeń pasażerska podzielona była za pomocą szyby, wykonanej ze szkła akrylowego, która zamocowana była tuż za przednimi siedzeniami. Do pozostałych elementów wyposażenia należał taksometr oraz sygnalizator z napisem „wolny” lub „zajęty”. Zastosowanie w wersji Taxi dodatkowego wyposażenia, spowodowało wzrost masy własnej pojazdu o 50 kg, przez co nieznacznie zwiększone zostało zużycie paliwa. Pomimo dostosowania Warszawy do potrzeb ówczesnych przedsiębiorstw taksówkowych, wersja ta nie cieszyła się popularnością i została szybko wycofana z produkcji.  Warszawa w wersji TAXI była nieszczególnie ekonomiczna za to wygodna i trwała a przez wiele lat królowała na postojach w polskich miastach . Warszawy osiągały imponujące przebiegi – pół miliona kilometrów bez naprawy głównej nie stanowiło wielkiej sensacji .Zmierzch Warszawy w roli taksówki nastąpił z chwilą uruchomienia produkcji Polskiego Fiata 125P .