DANE TECHNICZNE : MELKUS RS 1000

ROK PRODUKCJI : 1969 -1979

SILNIK : R3

POJ. SILNIKA : 993 CM3

MOC : 52 KW – 70 KM

PRĘDKOŚĆ MAX : 165 KM/H

PRZYŚPIESZENIE 0-100 KM/H : 12s

SKALA :  1:43

PRODUCENT  MODELU : De Agostini  ( Kolekcja Kultowe Auta PRL-u –  nr 62 )

RYS HISTORYCZNY Z: sportowy samochód osobowy produkowany przez wschodnioniemieckie przedsiębiorstwo Melkus z Drezna w latach 1969–1979. W 1968 roku Heinz Melkus przy udziale m.in. inżynierów z Uniwersytetu Technicznego w Dreźnie i fabryki Automobilwerk Eisenach rozpoczął prace nad pojazdem, a już sześć miesięcy później na dwudziestolecie Niemieckiej Republiki Demokratycznej gotowy był jeżdżący prototyp. Melkus RS 1000 zaprezentowany został m.in. na targach motoryzacyjnych w Brukseli w 1970 roku. Powstało 101 sztuk . W 2005 roku Heinz Melkus zmarł, a rok później jego syn i wnuk wyprodukowali serię 15 replik Melkus RS 1000 „Heinz Melkus Limited Edition” według oryginalnych planów. Powstało także 5 egzemplarzy z silnikiem czterosuwowym 1,6 l pod nazwą Melkus RS 1600. Od 2013 roku powstaje w małych ilościach Melkus RS 1000 GTR. Melkus RS 1000 został wielokrotnie pokazany w teledysku do piosenki „Around The World” zespołu ATC

OPIS SZCZEGÓŁOWY : MELKUS RS 1000

Konstrukcję samochodu oparto na ramie i zawieszeniu Wartburga 353, które zmodyfikowano. Dwudrzwiowe nadwozie typu coupé zostało wykonane z żywicy poliestrowej wzmocnionej włóknem szklanym. Oryginalnym rozwiązaniem były tzw. skrzydlate drzwi (otwierane do góry). W RS 1000 zastosowano dwusuwowy silnik R3 z Wartburga o pojemności 1,0 l, który został zmodyfikowany m.in. poprzez dodanie trzech gaźników z motocykla MZ. Osiągał moc 70 KM, a w wersji wyścigowej 90-100 KM. W późniejszym czasie zwiększono pojemność z 993 cm³ do 1119 cm³ bez zmian w osiągach. Moc przenoszona była na oś tylną poprzez pięciobiegową skrzynię biegów. RS 1000 ma tradycyjną ramę drabiny i konstrukcję nadwozia na ramie. Będąc samochodem wyścigowym, ma pałąk bezpieczeństwa zintegrowany z ramą przedniej szyby i dodatkowy pałąk bezpieczeństwa zainstalowany za siedzeniem kierowcy. RS 1000 ma niezależne przednie i tylne zawieszenie, sprężyny śrubowe, stabilizatory i hamulce bębnowe. Sprzęgło jest takie samo jak w Barkas B 1000. RS 1000 był uważany za przedmiot kolekcjonerski od końca 1980 roku, ale RS 1000 był nieznany poza NRD. Przypuszczalnie tylko jeden pojazd został wyeksportowany do Niemiec Zachodnich. Chociaż samochód jest samochodem drogowym, można go przekształcić w samochód wyścigowy Grupy 4 zgodnie z przepisami FIA. Wyposażenie wnętrza ogranicza się do kubełkowych foteli, drewnianej kierownicy, okrągłych instrumentów i krótkiego drążka zmiany biegów. Pojazd waży 850 kg w wersji drogowej, można do niego załadować 200 kg bagażu . Melkus RS 1000 ma mały bagażnik (objętość 48 dm3. Silnik jest bardzo głośny, a izolacja akustyczna jest niewystarczająca. Koło zapasowe jest schowane nad silnikiem. W progach drzwi zamontowane są dwa zbiorniki paliwa o łącznej pojemności około 60 l. Przód i tył nadwozia wykonane są z poliestru wzmocnionego włóknem szklanym, drzwi i dach wykonane są ze stopu lekkiego. Chociaż państwa bloku wschodniego nie miały zbyt dużej swobody w rozwoju przemysłu, zwłaszcza motoryzacyjnego, w Niemieckiej Republice Demokratycznej sytuacja wyglądała nieco inaczej. Jako modelowe państwo, tworzone na pokaz dla mieszkańców państw zachodnich, NRD miało znacznie większą swobodę w projektowaniu „wspaniałych tworów komunistycznej myśli technicznej. Jednym z takich wyjątkowych wynalazków był samochód sportowy Melkus RS 1000. Chociaż osiągi nie były wyjatkowe na tle samochodów sportowych produkowanych na zachodzie, to w krajach bloku wschodniego był to niesamowity wyczyn. Już od pierwszej publicznej prezentacji, RS 1000 wzbudzał zachwyt, a gdy pojawiał się na drogach, wyróżniał się na tle królujących na drogach NRD Trabantów. Do 1979 roku wyprodukowano 101 samochodów tego typu. Trafiły one w ręce głównie kierowców wyścigowych, którzy musieli otrzymać specjalne pozwolenia na zakup samochodów. RS 1000 kosztowały około 29 800 marek (NRD-owskich), a czas oczekiwania wynosił od pół roku do dwóch lat, co również było świetnym wynikiem jak na NRD. Patrząc na ten samochód aż ciężko uwierzyć, że w kraju komunistycznym pozwolono na wyprodukowanie samochodu tak podobnego do włoskich Ferrari i innych super samochodów produkowanych na zachodzie. Warto dodać, że do naszych czasów przetrwało około 80 oryginalnych RS 1000.