DANE TECHNICZNE : AWZ P70 KOMBI

ROK PRODUKCJI : 1956-1959

SILNIK : R2

POJ. SILNIKA : 684 CM3

MOC : 16 KW – 22 KM

PRĘDKOŚĆ MAX : 90 KM/H

PRZYŚPIESZENIE 0-100 KM/H : –

SKALA :  1:43

PRODUCENT  MODELU : De Agostini  ( Kolekcja Kultowe Auta PRL-u –  nr 119 )

 

RYS HISTORYCZNY  : AWZ P70 – małolitrażowy samochód osobowy produkcji NRD, produkowany w latach 1955–1959 w fabryce VEB Automobilwerk Zwickau (potem VEB Sachsenring Automobilwerke Zwickau), bezpośredni poprzednik Trabanta . Po tym, jak w 1958 r. AWZ został połączony z dawną fabryką Horch, zmieniono nazwę samochodu na Sachsenring P70. Wyprodukowano ogółem około 36151 sztuk samochodów AWZ P70

OPIS SZCZEGÓŁOWY : AWZ P70 KOMBI

Był to pierwszy produkowany w NRD samochód z nadwoziem z tworzyw sztucznych (duroplast) i drewnianym szkieletem opartym na stalowej ramie skrzynkowej (analogicznej jak w samochodach Wartburg i polskiej Syrenie), podobnie jak to było w modelu DKW F7. Konstrukcja bazowała na produkowanym poprzednio w tej samej fabryce modelu IFA F8. AWZ P70 miał ten sam (nieco zmodyfikowany) dwucylindrowy silnik dwusuwowy, chłodzony wodą, o pojemności skokowej 690 cm³ i mocy 16 kW (22 KM) przy 3500 obr./min. Skrzynia biegów miała trzy przełożenia do przodu. Samochód produkowany był w trzech wersjach nadwozia: limuzyna, coupé i kombi (dwie pierwsze wersje były dwudrzwiowe, wersja kombi – trzydrzwiowa). Średnica zawracania tego samochodu wynosiła 10 metrów, prędkość maksymalna 90 km/h. Po Chevrolecie Corvette (C1), P70 był jednym z pierwszych samochodów zbudowanych przy użyciu całkowicie plastikowego nadwozia. Pół wieku temu AWZ P 70 był powszechnymi widokiem na polskich drogach. Dziś profesjonalnie odbudowany pojazd z drewna, stali i tworzywa jest kolekcjonerskim rarytasem nawet w Niemczech. Ten dwusuwy oldtimer rodem z Zwickau należy do pojazdów wyjątkowo trudnych do odbudowy. Mimo pokładanych w nim nadziei enerdowskich konstruktorów, pojazd był ciężki (800 kg), powolny (Vmax 90 km/h) i nie należał do przesadnie oszczędnych, gdyż średnie zużycie paliwa wynosiło ok. 8 – 9 l/100km. W P 70 zastosowano niezsynchronizowaną, trzybiegową skrzynię biegów z wolnym kołem. Dość charakterystycznym detalem była dźwignia zmiany biegów tzw. „rączka od parasolki” umieszczona w tablicy rozdzielczej. Wiosną 1956 roku zaprezentowano trzydrzwiowe kombi. Dach kombi, który przypominał słupek B sedana, został pokryty sztuczną skórą. Duże tylne drzwi były zawiasowe na boki (po lewej). Umożliwiało to dobry dostęp do dużego bagażnika. Rozmiar bagażnika sprawił, że kombi P 70 stało się bardzo popularne. Po złożeniu kanapy powierzchnia bagażnika zwiększyła się do dwóch metrów kwadratowych .Do wad pojazdu należy zaliczyć małe tylne światła które były słabo widoczne z oddali . Natomiast zaletą były tylne drzwi otwierające się na bok co znacznie ułatwiało załadunek różnego rodzaju bagaży .